Xa na primeira semana de curso Vera nos sorprendeu traendo un botiño con dúas eirugas de bolboreta Macaon. Curiosamente, eu, sen saber cal era a tempada axeitada, busquei e busquei no verán no fiuncho a ver se atopaba algunha pero nada.
Como na finca de onde as trouxo había máis, trouxéronnos outras cinco e comidiña para alimentalas (igual que os vermes de seda só comen morera, estas eirugas comen 3 cousiñas nada máis: fiuncho, ruda ou a parte verde das cenorias).
Despois de pasar uns días véndoas (con lupa, sen lupa, tocándoas...), comezaron a transformarse en "pupa". Pero, por algunha razón (supoño referente a temperatura ou humidade) podrecéronse todas menos unha. Agora pasados uns días, estamos moi pendentes para ver se logramos vela xa como unha BOLBORETA MACAON ou BOLBORETA COLA DE ANDURIÑA.
