viernes, 23 de junio de 2017

A DESCENDENCIA DAS BOLBORETAS

Unhas das nosas 2 bolboretiñas xa puxo ovos, así que temos asegurada a súa descendencia!
Se gardamos os seus oviños ata a próxima primavera... xa poderemos repetir a nosa experiencia de ver a metamorfose dos vermes de seda.
Sí, sí! Así é como se fai cada ano para ter os vermes de seda nas clases, gardamos os ovos nunha caixiña pechada dun curso para outro e abrímola cando chega a primavera.
Mirade que ben se ve, porque xusto puxemos a bolboreta no noso "vaso para ver bichitos con lupa":


                                        OVIÑOS NACIDOS NO CPI. MONTE CAXADO

Estou voltando as escribir como se nada pasase, porque esta imaxe é de onte, pero non tiña o día para poñerme a facer nada.
Pero...
que culpa teñen os peques?
que culpa tedes/temos as familias?
que culpa temos os profes?

Como ninguén de vós (para quen escribo cada día) a ten, vou volvendo en min para facer as entradiñas como se nada pasara... pero co corpo moi raro, cunha sensación extraña, e moita rabia de que as cousas se fagan así porque sí.

Pero... como as bolboretas tampouco teñen a culpa... e como se merecen ao igual que os pitiños unha visita para que acompañedes aos peques na observación das marabillas na natureza. HOXE VOS CONVIDAREMOS A VELAS NA NOSA CLASE  e a facer unha cousiña.

FESTA DA AUGA

Señor Conselleiro: Queremos dende aquí pedirlle que cumpra coas súas palabras e que relea o que pon de mensaxe inicial na súa benvida virtual á consellería:
 Este é o parágrafo ao que nos referimos:


O noso obxectivo común é manter o noso colexio con vida, e precisamente para que os nosos pequen@s gocen dunhas bases ben estructuradas nas que podan experimentar, aprender, xogar, manipular... na busca de aprendizaxes significativas que lles servan para desenvolverse  na súa vida cotiá dende ben pequeniñ@s. Non dicimos que isto non poda seguir acontecendo se se lle cambia de nome ao colexio, se se nos envía para outro edificio, ou se directamente se nos obriga a ir para outro centro. Pero queremos dicirlle que isto acontecía nas NOSAS AULAS,  no NOSO COLE, cos NOSOS MESTR@S e que nos gustaría seguir gozando dos NOSOS DEREITOS. 
Non queremos que nos cambien as condicións, e menos á forza, sen un diálogo e sen un mínimo sinal de que isto ía acontecer. Ou será que tras varios meses de obras no noso colexio veciño, alguén xa estaba tramando algo ao respecto? Inocentes de nós, non desconfiamos nadiña e hoxe descubrimos a realidade.
Por favor, repense as súas accións e deíxenos como estabamos! Moitas grazas.

Pero...  saiba tamén que si hai que mollarse, mollarémonos!!!! E a comunidade educativa loitará en prol do noso cole.

FELIZ DÍA DA AUGA DO CPI. MONTE CAXADO









jueves, 22 de junio de 2017

DÍA DA NOSA "FESTA DA AUGA" E XERRA DE AUGA FRÍA AO SAÍR DO COLE DE PARTE DA CONSELLERÍA

A entrada da festa da auga deixareina para mañá ou para pasado, ou ao mellor dentro dun rato se me apetece subir as fotos e xa o fago, pero agora voume desafogar un pouco, porque o necesito:


Hoxe falo como profe, como nai e como veciña da vila das Pontes.
NON HAI DEREITO!!!!
Pódense tomar determinadas decisións, dar argumentos, consensuar opcións... pero facer o que hoxe fixo ante nós a Consellería poñendo neste caso a cara a Inspección de zona non é o xeito, non son as formas e tampouco é o momento.
Que sentido ten pechar o colexio con máis alumnado das Pontes?
Que sentido ten pechar un cole que conta cunha biblioteca PLAMBE, unha Aula de Medio Ambiente dende hai 25 anos, unhas instalacións axeitadas aos cursos ofertados, e un profesorado implicado nos proxectos de centro unanimemente?
Que sentido ten?
Tocounos!!! 
Pero esta nova que se soubo oficialmente hoxe ás 14:00 da tarde (e que 20 minutos máis tarde xa estaba na prensa), que nos colleu a tod@s por sorpresa... rapidamente tivo a súa repercusión nas redes, nos grupos de wasap. Isto fixo que ás 17:00 da tarde na asamblea convocada para os socios da ANPA do cole (pero aberta a todo o mundo hoxe con motivo máis que xustificado) nos xuntásemos unha morea de familias, profesorado e alumnado implicado no peche do cole.
Dende aquí, este meu pequeniño espazo virtual, quero dar as grazas no meu nome e do profesorado do centro, a toda a xente que hoxe se uniu en masa e que despois dunha horiña e pico de diálogo, rapidamente se puxo a buscar opcións, dar ideas... e comezou o TRABALLO EN EQUIPO. Pero que ninguén se desperdigue que nos precisamos uns aos outros, PARA LOITAR XUNTOS.
Temos dous plans de concentración para mañá aos que non pode faltar ninguén, unhas pancartas feitas por nen@s e adultos, e temos que seguir ata o final. Isto só é o principio! 




A ILUSIÓN DA MAÑÁ  E A DECEPCIÓN E IMPOTENCIA UNHAS HORAS DESPOIS.

Por se non o dixen antes... NON HAI DEREITO!!!!
Temos dereito a ELIXIR, a escoller onde queremos que estuden os nosos pequenos e non queremos que nos TOMEN O PELO facéndonos este "atraco a man armada", esta puñalada a unhas horas de que os peques rematen o seu curso escolar, pode que o seu último curso no cole, pode que o seu último curso co nome deste cole... o caso é que ninguén nos preguntou, ningúen nos avisou aos que fixemos a matrícula para este curso, nin tampouco ao resto... e AO FINAL SEMPRE PANDAN OS MESMOS.

POR FAVOR QUE NINGUÉN ABANDONE O BARCO ANTES DE CHEGAR AO PORTO!!!


Estou pensando en alto pero síntome INDIGNADA e ENGANADA. 

miércoles, 21 de junio de 2017

SABÍADES QUE HOXE FOI O SOLSTICIO DE VERÁN?

Pois sí, e con esta calor, en que estación íamos estar senón? Pero ademais tamén foi o día internacional do ioga.
Nós quixemos celebralo coa danza do corazón e cunhas posturiñas que nos serviron para voltar á calma despois do axetreo do patio. Con esta calor!!! Ai, como andamos!!!!





Como nos vedes? Relaxadiños, verdade?

A FESTA COLECTIVA DOS ANIVERSARIOS QUE NON SE FESTEXARON COA PROFE BEA

O motivo de facer todos ata os que serán no primeiro trimestre do próximo curso é porque os festexaremos doutro xeito. Entón así temos a referencia todos de xeitos diferentes de festexar o aniversario.










Bocatas, froita, zume de cítricos e unha fresquísima "ESCUMA DE AMORODOS E KIWI" 
feita coa axuda do Thermomix da profe :)

Cando repetimos?
Hoxe puxemos a proba o tema de probar ou non probar a froita, pois despois da Semana da froita e ter 3 ou 4 casos nos que probala se converte en todo un drama... resulta que si a froita vai pinchada nuns paliños en forma de flor, ou mesturada en forma de xeado, ou en zume feito por nós, ale, xa todo o mundo o proba!!!
Porfi familias deixade que probemos motívándonos co proceso de elaboración de algunha receita sinxeliña: que si un xeado, que si unhas brochetas, que si fago unha illa cun kiwi e un plátano...
seguro que funciona.








Mirade estes exempliños, son moi sinxelos!!! A ver quen se anima!!!! 
Se poñedes en google:
ou 
poderedes atopar moitísimas máis ideas.

UFFF!!!! DERRETÍMONOS!!!!

Así que... saímos un ratiño antes ao exterior, e dispuxémonos a decorar o chan con ilustracións feitas con tizas de cores, pero entretanto, a profe nos pulverizaba con auguiña para refrescarnos!!!!!!
Non estamos acostumados a estas temperaturas!!!! E menos aínda a sufrilas sen que corra nin un amago de brisa :(




martes, 20 de junio de 2017

MEDRAN E MEDRAN OS NOSOS PITIÑOS.

Queredes velos? Pois velaquí están:



video

CHEGOU A TEMPO A METAMORFOSE!!!!!






HOXE APRENDIMOS A FACER COMPOSICIÓNS CON PLANTAS

Contamos coa visita de Dani da floristería Dayfi e vimos como rapidamente fixo unha composición aproveitando unha caixiña da froita que tiñamos nós na clase, unhas plantiñas crasas, e unhas pedriñas. Sen esquecerse de poñer no primeiro paso un plastiquiño para que nin a terra nin a auga escapen despois.


Tamén aproveitou para xogar un pouquiño na nosa floristería e ata nos fixo un ramiño ban bonito!


E tamén nos ensinou cousiñas das plantas carnívoras.


Animádesvos vós a facer unha composición?
Nós xa levamos unha plantiña para casa coa idea de que nos axudedes a facer algo similar. así que... mans á obra!


UNHA VISITA AO FONDO MARIÑO

Temos a sorte de ter moi preto museos moi, pero que moi interesantes. É o caso, por exemplo, do Aquarium Finisterrae da Coruña, que visitamos onte.
Puidemos ver dende ovos de tiburón con bebés en diferentes fases, o relaxante movemento das medusas, cabaliños de mar, estrelas de mar, como os peixes se moven en bancos pero cada un vive nunha zona determinada do océano (uns en bateas, outros en acantilados, outros en covas mariñas...), tamén atopamos a Nemo, Dory e Marlin (os peixes paiaso da sala Humbold)... pero o máis esperado e interesante foi ver como alimentaban a Gastón o tiburón, e ás 13 focas que hai no exterior.
Gastón non parecía ter moita fame e na primeira volta da buceadora pasou olímpicamente da pescada que lle deron.
Sabíades que os peixes do tanque da sala Nautilus comen só 3 veces á semana? As focas, nembargantes, comen 3 veces ao día.
Mirade un pouquiño da nosa visita: